Σάββατο 28 Μαΐου 2011

-to be continued-


  
  Και ναι λοιπόν θα σας παρουσιάσω τον γελοίο σκληροπυρηνικό τύπο του μετρό...
 Ήμουν με την Ν. Στο μετρό κατευθυνόμασταν με σταθερή ταχύτητα προς τα Εξάρχεια ,είχαμε αργήσει και μας είχαν σούρει τα εξ αμάξης οι υπόλοιποι που μας περίμεναν!
 Ξάφνου μπαίνουμε στο μετρό αποφασίζουμε να κάτσουμε ,μετά από τέτοια ταλαιπωρία μέχρι να φτάσουμε γιατί δεν φτάνει το τρέξιμο για να προλάβεις το λεωφορείο είναι και το σιχτίρισμα - -όταν μπαίνεις και η όσφρηση σου έρχεται αντιμέτωπη με όλες τις μυρωδιές του κόσμου-.
 Για καλή μας τύχη απέναντι μας καθόταν ο προαναφερθέν.Σαν το Λετσο -έχω εξηγήσει την σημασία της λέξης σε προηγούμενη ανάρτηση !
 Έχουμε και λέμε ,Ανοιχτόχρωμο παντελόνι τζιν με ζιβάγκο μακριά μαλλιά σαν της Ραπουνζέλ ίσια, με λίγο σπάσιμο κάτω, προφανώς φτιαγμένα και αφέλειες.
 Συγγνώμη που θα στο πω αλλά πριγκίπισσα δεν θα γίνεις πότε αγαπητέ αντιθέτως κατάφερες να μου θυμίσεις και οφείλω να σε ευχαριστήσω μια από τις αγαπημένες μου ατάκες που έμαθα από τους δέκα μικρούς Μήτσος : "θέλω ένα μαλλί που να πηγαίνει με αυτή την κίνηση!"
Και ακάθεκτη συνεχίζω,πάνω από το ζιβάγκο τον κοσμούσε ένα περίτεχνος σταυρός ή μάλλον ΣΤΑΥΡΟΣ γιατί ήταν τεράστιος και χρυσός.Βέβαια όπως οφείλει να κάνεις κάποιος που σέβεται το στυλ του πρέπει να το ταιριάξει και με κάτι άλλο χρυσό.
 Για του λόγου το αληθές,είχε και τα απαραίτητα βραχιόλια ή για να το θέσω πιο σωστά, καδένες και φυσικά Rolex ! Ναι οκ μούφα Rolex εννοώ!
 Με τούτα και με 'κείνα παρασύρθηκα και ξέχασα να αναφέρω το κερασάκι στην τούρτα,γυαλιά στιλ Harry Potter .
 Δυστυχώς έφτασα η ώρα να κατέβουμε και τον χάσαμε από τα μάτια μας ,αλλά που θα πάει θα σε ξαναπετύχω αυτή την φορά ελπίζω με καλοκαιρινό ντύσιμο...

ΥΓ: για όσους δεν ξέρουν από δέκα μικρούς Μήτσους ,παραθέτω και το ανάλογο βίντεο!

                                                                                                          Ξ.



Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

-keep the magic secret-



 Κάτι συμβαίνει στην πόλη και πρέπει να βρεθεί η αιτία του κακού να μου πεις και εσύ τώρα το κατάλαβες πως κάτι συμβαίνει τόσες πορείες ,τόσα επεισόδια ,τόσοι αγανακτισμένοι άνθρωποι από εδώ και από κει!Λες να είναι αυτό που μας έχει επηρεάσει έτσι αρνητικά ,κάποτε είχαμε  χαμόγελα βρε αδελφέ και στα δύσκολα και στα εύκολα τώρα τα κρύβουμε όσο πιο περίτεχνα μπορούμε ,λες και κάποιος θα μας τιμωρήσει αν μας δει να χαμογελάμε και να παλεύουμε και ΌΧΙ να μην την παλεύουμε.
 Κάνε μια γύρα έξω να δεις πόσοι κατσούφηδες άνθρωποι  κυκλοφορούν .Ο καθ' ένας -να μου πεις και εσύ με το δίκιο σου- κουβαλάει τον δικό του σταυρό ,αλλά υπάρχουν και άλλοι τόσοι χιλιάδες λόγοι να σε κάνουν να χαμογελάσεις .
 Ένα χαμόγελο, μια ατέλειωτη βόλτα χωρίς προορισμό ,μια καλημέρα ,κάτι που δεν περιμένεις να ακούσεις και σου φέρνει το μεγαλύτερο χαμόγελο στα χείλι μεγαλύτερο και απ' αυτό που είχες μικρο παιδί όταν ανοίγεις τα δώρα . 5 ευρώ ξεχασμένα σε ένα παλιό παντελόνι ,έλα έλα παραδέξου το αυτή είναι η μεγαλύτερη χαρά που μπορεί να πάρει κάνεις όταν αποφασίζει να πλύνει κανένα ρούχο.Ένας άνθρωπος που μπαίνει στην ζωή σου και σε ξανά ζωντανεύει σαν να σου λέει :ΞΥΠΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ !
 Μια αγκαλιά ,ένας παράξενος σκληροπυρηνικός γελοίος θα έλεγα τύπος στο μετρό με εξίσου παράξενο παρουσιαστικό(όχι όχι δεν έχω τίποτα στο μυαλό μου).
 Θα έρθω και θα συμφωνήσω μαζί σου τώρα που σκέφτεσαι πως υπάρχουν χίλιοι δύο λόγοι να να είναι κάποιος κατσούφης, αλλά υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι για να είσαι χαμογελαστός...
                            Γιατί έχουμε πάντα ένα μυστικό τρόπο να τα βρίσκουμε όλα όμορφα !
                                                                                       
                                                                                                           Ξ.